Marcin Gołąb

Kulturoznawca i historyk, zatrudniony w Zakładzie Kultury Współczesnej Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, członek Pracowni Studiów Miejskich IKP UW. W 2024 roku obronił na Wydziale Polonistyki UW pracę doktorską pt. Dziecko i dzieciństwo w powojennej Polsce (1945-1956).

Prowadzi zajęcia dotyczące studiów miejskich, w tym miejskich wątków w autobiografiach. Zajmuje się problematyką dziecka i dzieciństwa w ujęciu historycznym, we współczesnej kulturze polskiej, a także kwestią nowych studiów nad dzieciństwem. Jest żywo zainteresowany kulturową recepcją współczesnych przemian medialnych i nowoczesnych technologii użytkowych.

Współredagował numer czasopisma „Autobiografia. Literatura, kultura, media” [nr 2 (23) 2024] poświęcony autobiografiom dziecięcym, a także tom Nasz Dom 1919-2019. Pedagogiki społeczne, miasto i dzieciństwo w praktyce Naszego Domu, red. Marcin Gołąb, Zuzanna Sękowska, Bęc Zmiana, Warszawa 2019.

Współorganizuje kulturoznawcze objazdy naukowe.

W latach 2019-2023 realizował projekt badawczy pt. Dziecko i dzieciństwo w powojennej Polsce (1944-1956), finansowany przez Narodowe Centrum Nauki w ramach konkursu Preludium. W latach 2014-2017 uczestniczył w pracach zespołu grantowego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki – Topo-Grafie: miasto, mapa, literatura. Wykonawca i sekretarz w grancie NCN Opus 19 Życie pisane na konkurs. Praktyki pamiętnikarskie w Polsce 1918-1939 (od 2021).

Był redaktorem kwartalnika mała kultura współczesna (2015-2020) oraz sekretarzem Zakładu Historii Kultury (2015-2018). Od 2021 roku pełni funkcję sekretarza-koordynatora czasopisma Almanach Antropologiczny. Communicare.

Wybrane publikacje:

• Niech bije nieprzyjaciela, a nie własne dziecko. Badanie kulturowej historii dzieciństwa w pamiętnikach polskich emigrantów do Francji i Ameryki Południowej, Teksty Drugie 2024, nr 2, s. 226-242.
• Anton Makarenko et la pédagogie soviétique dans la Pologne d’après-guerre (1946-1956), Revue Des Études Slaves 2023, t. 94, z. 3, s. 373-388.
• Transformacje przestrzeni Senatu RP w czasach przemian (1989-1991) w: Miejsce refleksji. Refleksja o miejscu. Szkice kulturowe o przestrzeniach Senatu, red. I. Piotrowski, Wydawnictwo Senackie, Warszawa 2022, s. 63-88.
• Marsz do swojego pokoju! Przestrzeń dziecka w powojennej Polsce z perspektywy mieszkania, Kultura Współczesna, nr 4, 2016, s. 15-35.
• Życie i przestrzeń placu zabaw. Analiza relacji międzypokoleniowych, w: Kmicic czy Wiedźmin?, red. W. K. Pessel, Łomża 2019, s. 105-121.

Udział w konferencjach:

• Na co nas stać? Samowiedza i wyobraźnia ekonomiczna nastolatków na łamach „Świata Młodych” w ostatniej dekadzie PRL, konferencja „Własność dzieci? Ekonomie dzieci i ekonomie dla dzieci”, Warszawa 2024.
• Z grupy. O dwóch powieściach Lecha Emfazego Stefańskiego dla dzieci i młodzieży, „V Spotkania mironologiczne”, Warszawa 2024.
• „Kiedy rozpoczęła się wojna (…) byłem jeszcze mały (…)”. Wypracowania szkolne pisane w 1946 r. jako źródło do badania dziecięcych doświadczeń, Warszawa 2023.
• Polish Children’s Drawings of War with Easter Eggs on the Back, konferencja Childhood at War and Genocide, Monachium 2022.
• The Makarenko’s Bite, konferencja Fabula rasa ou de l’utopie à la dystopie, Paryż 2021.